18 Nisan 2016 Pazartesi

GÜN 1

           Herkese Merhaba ^^


           Instagram'da Haziran'a kadar yokum demiştim, yokum da zaten, yokluktan sesleniyorum sizlere, sesleneceğim ara sıra burada. Yokluk diyorum çünkü ne bir hobi, ne bir çizim, ne bir diy, hatta bir film, bir dil öğrenimi, hatta dergi, kitap okuma, alışveriş, gezme, eğlenmeden yoksun durumdayım. Kısacası ye, iç, ders çalış, ye, iç, ders çalış, uyku döngüsüne girmiş bulunmaktayım...
           Yazmak istedim çünkü bu kadarcığına ihtiyacım vardı! Her ne kadar farkında olmasam da sosyal medya benim oldukça hayatımı kaplamış, bunu çıkınca fark ettim. Çıkmak ise gerçekten kolay olmadı çünkü onlar günlük alışkanlıklarım haline çoktan gelmişler, öyle ki girmeme kararı aldıktan sonraki günler kendimi istemsizce Instagram'da dolanırken bulmaya başlamıştım ve bunu bilinçsizce 5-10 gün yaptım, baktım duramıyorum çareyi uygulamayı silmekte buldum. Sadece Instagram değil pek çok şeyi sildim; whatsapp, ekşi sözlük, reddit, çizim ve dil öğrenme programları, facebook zaten kullanmıyorum, deviantart, weheartit vb, satranç dışında oyunumda yoktu, twitter kullanmıyorum ve aklıma gelmeyen pek çok uygulama. Şu an telimde derslerimle ilgili programlar, birkaç science uygulaması, line ve aliexpress kaldı. Aliexpress kalan siparişlerim için, line en azından bir konuşma uygulaması kalsın diye ve yolda ya da beklerken çok sıkıldığım için bilim, fenle ilgili iki yazı okuyayım diye 'Science News, Science Today ve Popular Science vb.' uygulamalarını kullanıyorum. Bunlar telefonumda yaptığım değişimler ya hayatımdakiler? O kısıma ayrıntılı girsem çıkamam sanırım,  'çalış, ye, uyu' döngüsündeyim işte, geriye kalan hiçbirşey yok! Geriye kalanlar da ne derseniz blogumda ki tüm eski yazılarda ve Instagramımda geriye kalanların ufak bir dilimini görebilirsiniz.
             Neden böyle oldu ya da olmak zorundaydı?

             Çünkü ben elimdeki zamanı iyi kullanamayıp ders ve eğlence dengesini kuramadım, kısacası çalışmadım ve kalan vaktime baktığımda bunu yapmazsam başaramayacağımı fark ettim. Bu sene okulum bitiyor ve ardından devam etmeyi düşündüğüm eğitimlerim dolayısıyla beni bekleyen çok büyük sınavlar var. Bir şeyi çok iyi anladım, gerçekten iyi bir eğitim olmadan büyük işler yapmanın mümkünü zor ve iyi bir eğitim almayı hak etmek için çok çalışmak gerekiyor. Birde çok paranız varsa iyi eğitim ayaklarınıza kadar geliveriyor ki ben çalışarak hak edenler kısmındayım, iyi ki de böyleyim. Çünkü eğer başarırsam, o başarma hissini tüm ruhumda ve bedenimde hissetmek, huzuru bulmak istiyorum!
              En küçük yaşlarımdan şu yaşıma kadar hep bir uğraş içindeydim, tembellik zamanlarımda oldu fakat benim tembelliğimin içinde bile bir çabalama vardı. Hep içimde bir şeyleri yapma zorunluluğu hissettim, hala da hissederim. Mesela bir masanın silinmesi gerekiyorsa onu silmeden bırakmam, bırakırsam aklımı öyle bir kurcalar ki beni çıldırtır. Bir dergi aldıysam o okunacak, en az 2 kere, sevdiğim kısımları not alarak, o bilgi beynime girecek! Takıntılı birinin hareketlerine benzeyebilir bu davranışlarım, bence değil! Bence insanlar çok tembel, silinmesi gereken bir masayı silmeyen insan tembel! Okumak için aldığı derginin yüzüne bakmayan, baksa da üstünden okuyup, sıradaki gelsin diyen insan tembel! Toplum olarak tembeliz! Yurtta kalıyorum ve çevremdekileri sık sık inceliyorum, 18-25 arası kızlar var burada ve çoğunluğunun en büyük hobisi dizi izlemek, dizi izlemeyi eleştirmiyorum burada, bir insanın en büyük uğraşının dizi izlemek olmasını eleştiriyorum ve üzülüyorum onlar adına..
              Vaktimiz o kadar kıymetli ki! Ben burada alanımla alakası olmayan bu cidden sıkıcı ve zor dersleri çalışırken her dakika yapamadıklarım için üzülüyorum; çizemediğim çizime, yazamadığım süsleyemediğim günlüklerime, öğrenemediğim dillere, izleyemediğim filmlere, okuyamadığım kitaplara, dergilere ve dahasına.. Hey! Siz vakti bollar, onu lütfen iyi kullanın ^^
              Üstteki resim benim çalışma alanım, o manzara benim şu an ki en büyük mutluluk kaynağım. Birde arada bi çikolata-kahve yapıp klasik müzik açıyorum üstüne, onlar mutluluk zirvelerim oluyor :)
              Gayet mutluyum ama, bununda olması gereken bir evre olduğunun farkındayım, dengenin negatif kısmındayım, pozitif kısmı da gelecek, bunu çok iyi biliyorum.. Başarı için sevdiğim şeylere kısa bir ara vermek, sevdiğim şeyleri daha iyi yapmamı sağlayacak, çok çok iyi biliyorum..
              Zamanınızın kıymetini bilmeniz dileğiyle hoşçakalın..
             

2 yorum:

  1. Ben tembelim :).
    Sadece masa örneğinde bile, aklımdadır ama o masa 10 gün silinmez :)).

    Ben de bugün blog için yazı yazıyordum, şu yoğunluğu atlatıp döndüğünde yazman için seni tagleyeceğim :).

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aslında onlar minik örneklerdi, sadece onları yapmadın diye tembel olmazsın. Ben insanların yapması gerektiği hiçbir şeyi yapmadıklarından ve yapabilecekleri pek çok güzel şeyden kendilerini mahrum bırakmalarına söyleniyorum. Yani masayı da silmiyor başka birşey de yapmıyorcular.
      Sana baktığımda gayet dolu, sürekli koşturan biri canlanıyor benim gözümde. Çok iyi bir film izleyicisi, kitap ve dergi takip eden okuyan, düzenli işinde çalışan, defterlerine yazı yazan, fotoğraf çeken, diyler yapan, sosyal medyayı iyi kullanan.. Daha böyle sayarım birsürü şey :))
      Yazını heyecanla okuyacağım ve döndüğümde benimde birlikte yapacağımız çok şeker planlarım var ^^

      Sil